Uzun zamandır ilk defa bu kadar biri hakkımda konuşurken utandım ve pişman oldum sanırım.
Her zaman yaptıklarının ardında durmasını bilen ben tek kelime dahi edemedim bugün.
Edemedim çünkü zamanında yapmış olduğum ve utanç duyduğum şeyi karakterimden, fikirlerimden ve benden ben dahi beklemezdim.
Ama, o zamanlar hayatımın başrolü, odak noktası karar mercii ve anlamı bunu talep eden kişi sanmıştım ve şimdi o kişiyi hayatımdan çıkmış..
O kişinin bir önemi en önemlisi şimdi bu utançta payı olsa dahi anlamı yok.
Zamanında karakterimden ve kişiliğimden kendi rızam dışında sırf kaybetme korkumdan dolayı yaptığım şey hatırlatılınca çok utandım.
Şimdi düşünüyorum neden yaptım?
Korkumdan diyorum!
Neden korktum?
Kaybetmekten!
Kaybetmekten korktuğun nerede şimdi?
Yok!
Var olsaydı ne olurdu birşey değişir miydi?
Hiçbir şey değişmezdi...
Yine utanırdım....
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder